قصايدى كه با تاريخ وى دوشادوش ميرود سر به پيچم تا به تمام معنى با ذوق عامه پارسى زبانان موافق و دمساز باشد و يا آنكه قصائد بلند او را بنگارم و ارباب ذوق و ادب از پارسيان را هر چه بيشتر كامياب سازم و هرگاه بخواهم بترجمه فارسى آن قصايد بپردازم بارى رشته نگارش دراز گردد و هم نظم و ترتيب كتاب برهم خورد پس بهتر آنست قصائدى كه با تاريخ حياتش پيوستگى دارد چنان كه شيوه نويسندگان عصر است بنگارم و عروس كتاب را بى زيور نگردانم و براى آنكه كوته دستان را بميوه شاخه اشعار آبدارش نزديك گردانم فصلى بعنوان مكتب شريف رضى اختصاص دهم و در اين فصل تعليماتى كه به زبان نظم داده و افكاريكه در قالب اشعار ريخته پارسى كنم كه هم تعليماتش را فرا گيرند و هم پارسى شعرش را بخوانند و روح خود را بچنان فضائلى كه تعليم داده بيارايند و بحقيقت همين قسمت است كه انبوه مردم را به كار آيد و قسمتهاى ديگر خاص ارباب ذوق و ادبست و با وصفى كه درباره نگارش اين تاريخ نمودم بهتر آن است كه آن را كاخ دلاويز نام نهم و بر سر سخن روم و از خداوند در آغاز و انجام كمك خواهم . نام و نسب شريف رضى نامش محمد پسر ابو احمد حسين پسر موسى پسر محمد پسر موسى پسر ابراهيم پسر موسى بن جعفر الصادق عليهما السلام . بيشتر ارباب تراجم كه كتابهاى ايشان در دسترس نگارنده است نسب شريف رضى را چنان كه نام برده شد ضبط كرده‌اند مگر قاضى نور اللّه شوشترى در مجالس المؤمنين و شيخ يوسف بحرانى در لؤلؤة البحرين و مقدس كاظمى در مشتركات رجال كه محمد بن موسى را از ميان سلسله بيرون برده‌اند و دور نيست كه سهو قلم خود مؤلفين باشد نه اينكه بازرسى كامل نموده و دانسته آن را از وسط سلسله بيرون برده‌اند لكن ابن خلكان با همه مهارتى كه در فن نسب شناسى و تاريخ رجال داشته تعجب است كه پدر شريف رضى را بنام ذكر ننموده و بكنيت و